หลังจากที่ไม่ได้ Update space มานาน เหตุการณ์ต่างๆก็เกิดขึ้นมากมาบ

 

ที่เรากลับมาอัพเดตสเปชนี้อีกก็เพราะมันเหงาเหลือเกิน ถือซะว่าเป็นการระบายในสิ่งที่มันขาดหายไปล่ะนะ

 

 

หลังจากที่เราได้กลับมายังแผ่นดินเกิดได้ประมาณ 6 เดือน ก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น

 

พ่อเราก็จากไปซะอย่างนั้น มันก็ยังดีที่ได้กลับมาอยู่กับท่านอีก 6 เดือน

 

เราไม่เข้าใจว่าทำไมมันเกิดขึ้นเร็วขนาดนี้

 

คิดอีกทีก็ยังดีกว่าถ้าท่านเสียชีวิตตอนที่เราอยู่ที่สหรัฐฯ

 

 

ที่มันแปลกก็คือ

 

เราไม่ร้องไห้เลย

 

มันเป็นสิ่งที่แปลกมาก เราเกือบจะร้องไห้ในงาน

 

แต่เราก็เก็บมันไว้ซะ

 

จนกระทั่งถึงตอนนี้ก็ไม่เคยคิดจะร้องไห้อีกเลย

 

เหมือนกับว่า เราไม่รู้สึกเสียใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

 

ซึ่งมันไม่ใช่

 

แต่เราก็ไม่เสียใจอยู่ดี

 

มันเป็นความรู้สึกที่ประหลาดมาก

 

จนบางครั้งเราโทษตัวเองว่าเป็นคนใจด้านชา

 

พ่อตัวเองตายก็ยังไม่เสียใจ

 

ซึ่งไม่รู้ว่าคนอื่นๆจะคิดอย่างไรกับเรา

 

บางครั้งก็ยังรู้สึกว่า

 

พ่อยังอยู่กับเรา

 

ยังไม่ไปไหน

 

ฝันถึงแต่พ่อ จนไม่อยากตื่น วันๆไม่อยากจะทำอะไร

 

 

 

 

คิดๆไปมันก็เหมือนกับบทเรียนในชีวิต

 

พ่อสอนอะไรเราไว้มากมาย

 

แม้แต่ท่าจจะจากเราไปแล้ว ก็ถือเป็นการสอนด้วยเช่นกัน

 

สอนให้สู้ชีวิต